Czym właściwie jest centrum tokarsko-frezarskie CNC
Centrum tokarsko-frezarskie CNC — zwane także centrum tokarsko-frezarskim, maszyną wielozadaniową lub tokarką CNC z oprzyrządowaniem napędzanym — to obrabiarka, która wykonuje zarówno operacje toczenia obrotowego, jak i operacje frezowania obrotowego, wiercenia i gwintowania w jednym ustawieniu bez zdejmowania przedmiotu obrabianego z wrzeciona. Konwencjonalna obróbka rozdziela te operacje na dedykowane tokarki i centra obróbcze, wymagając od operatora ręcznego przenoszenia części między maszynami, ponownego mocowania jej i ponownego ustalania punktu odniesienia przy każdej kolejnej operacji. Każde przeniesienie powoduje błąd pozycjonowania, który kumuluje się w trakcie sekwencji obróbki, co wymaga dużych tolerancji lub kontroli poprocesowej w celu zarządzania. Centrum tokarsko-frezarskie eliminuje wszystkie te pośrednie ustawienia, wykonując całą sekwencję obróbki – lub zdecydowaną jej większość – w jednym mocowaniu.
Maszyna integruje wrzeciono tokarskie CNC z osią C (możliwość indeksowania obrotowego wokół osi wrzeciona) lub pełną kontrolę konturową, w połączeniu z napędzaną głowicą rewolwerową lub pomocniczym wrzecionem frezującym, które utrzymuje i obraca narzędzia skrawające niezależnie od głównego wrzeciona przedmiotu obrabianego. Ta napędzana funkcja oprzyrządowania odróżnia centrum tokarsko-frezarskie od standardowej tokarki CNC — same narzędzia mogą się obracać, umożliwiając wiercenie niecentryczne, wiercenie poprzeczne, frezowanie płaskie, wycinanie rowków i frezowanie gwintów na elementach cylindrycznych lub złożonych pryzmatycznych bez konieczności zmiany położenia części. Wysokiej klasy centra tokarsko-frezarskie dodają przesuw osi Y prostopadle do obu osi X i Z, umożliwiając operacje frezowania z pełnym przesunięciem na elementach, które nie leżą na linii środkowej części — jest to zdolność wymagana do obróbki otworów mimośrodowych, rowków wpustowych, spłaszczeń i elementów o kącie złożonym, których w innym przypadku nie dałoby się wykonać na tokarce.
Uzasadnienie biznesowe dla Centra tokarsko-frezarskie CNC jest atrakcyjny dla każdego warsztatu produkującego złożone części obrotowe w średnich i dużych ilościach. Wyeliminowanie przeniesień między maszynami skraca całkowity czas cyklu, zmniejsza zapasy w toku, eliminuje potrzebę pośrednich stanowisk pomiarowych i pozwala jednemu operatorowi maszyny nadzorować całą produkcję części. W środowiskach o dużym zróżnicowaniu, gdzie czas przezbrajania stanowi znaczną część całkowitego kosztu na część, redukcja konfiguracji maszyn z trzech lub czterech do jednego zapewnia natychmiastowy i wymierny wzrost produktywności.
Podstawowe konfiguracje maszyn: jak budowane są centra tokarsko-frezarskie
Centra tokarsko-frezarskie CNC nie są pojedynczym typem maszyny, ale rodziną konfiguracji, z których każda jest zoptymalizowana pod kątem innej równowagi złożoności, wielkości przedmiotu obrabianego, wielkości produkcji i budżetu. Zrozumienie różnic między tymi konfiguracjami jest niezbędne do wybrania odpowiedniej maszyny do danego wymagania produkcyjnego — maszyna, która jest nadmiernie wyposażona w funkcje, generuje niepotrzebne koszty kapitałowe i złożoność, podczas gdy niedostatecznie dobrana maszyna wymusza kompromisy, które niweczą cel obróbki wielozadaniowej.
Tokarka CNC z oprzyrządowaniem na żywo i osią C
Podstawową konfiguracją do obróbki tokarsko-frezarskiej jest tokarka CNC z napędzaną głowicą rewolwerową i pozycjonowaniem wrzeciona w osi C. W głowicy rewolwerowej znajdują się statyczne narzędzia tokarskie i napędzane głowice frezarskie/wiertnicze napędzane wewnętrznym silnikiem w korpusie głowicy. Wrzeciono główne ustawia się w dowolnym położeniu kątowym pod kontrolą CNC z osią C, umożliwiając napędzanym narzędziom wykonywanie wiercenia osiowego i promieniowego, frezowania i gwintowania w dowolnym taktowanym położeniu na obwodzie części. Ta konfiguracja obejmuje większość zastosowań tokarek do elementów wału i kołnierzy zasilanych prętami: otwory poprzeczne, osiowe przyłącza gwintowane, elementy sześciokątne lub kwadratowe oraz proste spłaszczenia. Ograniczeniem jest brak osi Y — wszystkie operacje frezowania muszą być wykonywane na linii środkowej części lub w pozycjach osiągalnych poprzez obrót osi C w połączeniu z pozycjonowaniem narzędzia w osi X, co ogranicza cechy niecentryczne do tych, które można uzyskać poprzez interpolację śrubową w płaszczyźnie C-X.
Centrum tokarsko-frezarskie z osią Y i wrzecionem frezującym
Dodanie prawdziwej osi Y — zwykle ± 50 do ± 100 mm przesuwu prostopadle do płaszczyzny X–Z — do obrabiarki rewolwerowej z napędzanym narzędziem umożliwia frezowanie mimośrodowe, mimośrodowe wiercenie otworów, wycinanie wpustów i wykonywanie wszelkich operacji, które nie leżą na osi obrotu części. Oś Y to cecha, która odróżnia prawdziwe centrum tokarsko-frezarskie od tokarki z możliwością frezowania incydentalnego. Maszyny w tej kategorii często wyposażone są również w wrzeciono pomocnicze, które podnosi część po obróbce czołowej i udostępnia powierzchnię tylną do obróbki symultanicznej lub sekwencyjnej — umożliwiając pełną obróbkę OP10/OP20 w jednym cyklu maszynowym. Ta konfiguracja wrzeciona pomocniczego jest standardem w przypadku produkcji wielkoseryjnej elementów wałów i sprzęgieł, gdzie oba końce wymagają obróbki.
Centra tokarsko-frezarskie CNC typu szwajcarskiego
W centrach tokarsko-frezarskich typu szwajcarskiego zastosowano przesuwny wrzeciennik i układ tulei prowadzącej, w którym przedmiot obrabiany jest podparty bardzo blisko strefy skrawania za pomocą nieruchomej tulei prowadzącej, a materiał przechodzi osiowo przez tuleję podczas obróbki. Ten układ podpór praktycznie eliminuje ugięcie przedmiotu obrabianego podczas skrawania, umożliwiając precyzyjne toczenie bardzo smukłych części – zazwyczaj prętów o średnicy od 1 mm do 38 mm – przy stosunku długości do średnicy wynoszącym 20:1 lub wyższym, który powodowałby ugięcie i drgania na konwencjonalnej tokarce. Centra tokarsko-frezarskie typu szwajcarskiego łączą tę precyzyjną zdolność toczenia z wieloma napędzanymi stacjami narzędziowymi do frezowania, wiercenia i obróbki wstecznej, co czyni je standardowym typem maszyn do produkcji na dużą skalę małych precyzyjnych komponentów: śrub i implantów medycznych, komponentów zegarków, instrumentów dentystycznych, korpusów zaworów hydraulicznych i styków złączy elektronicznych.
Poziome i pionowe centra tokarskie ze zintegrowanym frezowaniem
W przypadku dużych detali — ciężkich wałów, dużych kołnierzy, elementów turbin i części do elektrowni wiatrowych — stosuje się poziome centra tokarskie ze zintegrowanymi wrzecionami frezującymi w osi B. Oś B umożliwia przechylanie wrzeciona frezarskiego pod dowolnym kątem w płaszczyźnie pionowej, umożliwiając jednoczesną obróbkę w 5 osiach złożonych powierzchni, otworów pod kątem i złożonych elementów na dużych, ciężkich elementach, których nie da się bezpiecznie zmienić pomiędzy operacjami. Pionowe centra tokarskie (VTC) ze zintegrowaną funkcją frezowania obsługują elementy tarcz i pierścieni o dużej średnicy — tarcze hamulcowe, półfabrykaty przekładni, wirniki pomp — wykorzystując pionową orientację wrzeciona, która umożliwia grawitację wspomaganie mocowania przedmiotu obrabianego i sprawia, że załadunek dużych części za pomocą dźwigu lub robota jest prosty.
Kluczowe dane techniczne, które należy uwzględnić przy wyborze centrum tokarsko-frezarskiego
Porównanie centrów tokarskich i frezarskich CNC różnych producentów wymaga oceny kompleksowego zestawu specyfikacji, które łącznie definiują zakres możliwości maszyny dla danej rodziny przedmiotów obrabianych. Koncentrowanie się na głównych specyfikacjach, takich jak prędkość wrzeciona, i pomijanie równie ważnych parametrów, jak czas indeksowania głowicy rewolwerowej, przesuw osi Y i wydajność pręta, prowadzi do błędnych decyzji zakupowych, które ograniczają zdolność produkcyjną przez cały okres użytkowania maszyny.
| Specyfikacja | Typowy zasięg | Dlaczego to ma znaczenie |
|---|---|---|
| Główna prędkość wrzeciona | 3 000–10 000 obr./min | Określa prędkość toczenia w przypadku cięć wykańczających o małej średnicy i prędkość powierzchniową w przypadku twardych materiałów |
| Moc wrzeciona głównego (kW) | 11–55 kW | Określa szybkość usuwania metalu podczas obróbki zgrubnej i ciężkiej obróbki przerywanej |
| Napędzana prędkość narzędzia | 4 000–12 000 obr./min | Ustawia maksymalną prędkość powierzchniową dla operacji frezowania i wiercenia narzędziami napędzanymi |
| Podróż w osi Y | ±40 do ±100 mm | Definiuje zasięg frezowania poza linią środkową dla elementów mimośrodowych i rowków wpustowych |
| Pojemność pręta (średnica) | 25–102 mm | Maksymalna średnica pręta przechodzącego przez wrzeciono w celu automatycznego podawania pręta |
| Stacje wieżyczkowe | 8–24 stacje | Ogranicza różnorodność narzędzi w programie; więcej stacji zmniejsza częstotliwość wymiany narzędzi w złożonych programach |
| Wrzeciono pomocnicze (tak/nie) | Opcjonalne | Umożliwia kompletną obróbkę OP10/OP20 bez usuwania części |
| Maksymalna średnica toczenia | 150–800 mm | Przechylenie nad łożem określa maksymalną średnicę zewnętrzną przedmiotu obrabianego, jaką może pomieścić maszyna |
Specyfikacja mocy i prędkości narzędzia napędzanego zasługuje na szczególną uwagę, ponieważ często jest zaniżona w specyfikacjach maszyny w stosunku do wrzeciona głównego. Centrum tokarskie z wrzecionem głównym o mocy 22 kW, ale silnikami narzędziowymi napędzanymi tylko o mocy 3,7 kW, zapewni doskonałe wyniki toczenia, ale będzie ograniczone do lekkich cięć frezarskich i wiercenia o małych średnicach – nie będzie w stanie wykorzystać nowoczesnych frezów i wierteł pełnowęglikowych przy zalecanych parametrach skrawania. W warsztatach, w których operacje frezowania stanowią znaczną część zaprogramowanego czasu cyklu, moc napędzanego narzędzia należy oceniać w odniesieniu do konkretnych planowanych operacji frezowania, a nie tylko w porównaniu ze specyfikacjami konkurencyjnych maszyn.
Części najlepiej nadające się do obróbki tokarsko-frezarskiej i dlaczego
Nie każda część w równym stopniu odnosi korzyści z obróbki tokarsko-frezarskiej. Największe zalety odnoszą się do części, które mają głównie charakter obrotowy — toczone średnice zewnętrzne, wytaczane elementy wewnętrzne, powierzchnie gwintowane — ale mają także dodatkowe cechy pryzmatyczne, które normalnie wymagałyby ustawienia drugiej maszyny na pionowym lub poziomym centrum obróbczym. Ustalenie, czy rodzina części pasuje do tego profilu, jest pierwszym krokiem w budowaniu uzasadnienia biznesowego dla inwestycji tokarsko-frezarskiej.
Wały z elementami krzyżowymi
Wały napędowe, wały pomp i wały wrzecion, które wymagają toczonych średnic, gwintów i szlifowanych czopów w połączeniu z nawiercanymi krzyżowo otworami, poprzecznymi spłaszczeniami, rowkami wpustowymi lub rowkami wpustowymi Woodruff, są idealnymi kandydatami do toczenia i frezowania. Na tokarce konwencjonalnej najpierw wykonywana jest sekwencja toczenia, a następnie wał jest przenoszony na frezarkę lub wiertarkę w celu wykonania elementów drugorzędnych — jest to proces obejmujący wiele uchwytów, możliwość przesunięcia punktu odniesienia i znaczny czas obsługi. W centrum tokarsko-frezarskim wszystkie elementy są wykonywane w jednym mocowaniu z pojedynczym punktem odniesienia, co zapewnia znacznie lepszą dokładność pozycjonowania pomiędzy elementami toczącymi i frezującymi oraz eliminuje czas potrzebny na transfer między maszynami.
Komponenty kołnierzowe i portowane
Kolektory hydrauliczne, korpusy zaworów, obudowy pomp i złącza kołnierzowe łączą toczone otwory i średnice zewnętrzne z układem otworów na śruby, otworami przelotowymi i rowkami uszczelniającymi rozmieszczonymi na obwodzie części. Indeksowanie w osi C centrum tokarsko-frezarskiego precyzyjnie pozycjonuje te rozproszone elementy poprzez obrót wrzeciona głównego do wymaganego położenia kątowego przed każdą operacją napędzanego narzędzia – eliminując stół obrotowy lub element podziałowy, który byłby wymagany do osiągnięcia tego samego pozycjonowania na centrum obróbczym. Rezultatem jest krótszy czas cyklu, lepsza dokładność położenia kątowego i mniejsza liczba uchwytów w toku pracy.
Precyzyjne komponenty medyczne i lotnicze
Śruby kostne, implanty dentystyczne, elementy narzędzi chirurgicznych oraz elementy złączne i okucia dla przemysłu lotniczego są produkowane w dużych ilościach z trudnych materiałów — stopów tytanu, kobaltu i chromu, Inconelu i stali nierdzewnej — z wąskimi tolerancjami zarówno elementów toczonych, jak i frezowanych. W tych sektorach koszt złomu, przeróbek i błędów w inspekcjach jest nieproporcjonalnie wysoki w stosunku do kosztów surowców i narzędzi skrawających. Zmniejszenie liczby konfiguracji bezpośrednio zmniejsza liczbę możliwości wystąpienia błędów pozycjonowania, uszkodzeń podczas obsługi i przesunięcia punktu odniesienia, dzięki czemu obróbka tokarsko-frezarska nie tylko poprawia produktywność, ale także poprawę jakości i identyfikowalności, która jest często wymagana przez standardy jakości łańcucha dostaw producentów OEM z branży lotniczej i medycznej.
Systemy sterowania CNC i programowanie maszyn tokarsko-frezarskich
Programowanie centrum tokarsko-frezarskiego CNC jest bardziej złożone niż programowanie samodzielnej tokarki lub centrum obróbkowego, ponieważ program musi koordynować wiele niezależnych osi — oś C wrzeciona głównego, wrzeciono narzędzia napędzanego, osie liniowe X/Y/Z i wrzeciono pomocnicze, jeśli jest obecne — w sekwencjach, które mogą się nakładać, aby uzyskać maksymalną wydajność cyklu. Nowoczesne sterowniki CNC firm Fanuc, Siemens, Mazak (Mazatrol) i Okuma (OSP) zapewniają środowiska programistyczne specyficzne dla tokarek i frezarek, które radzą sobie z tą złożonością, ale programista musi rozumieć specyficzną konfigurację osi maszyny i możliwości jednoczesnej pracy, aby pisać programy, które wykorzystują pełny potencjał maszyny.
Jednoczesne operacje toczenia i frezowania
Zaawansowane centra tokarsko-frezarskie z podwójną głowicą rewolwerową lub konfiguracją głowicy rewolwerowej i wrzeciona frezującego mogą jednocześnie wykonywać toczenie i frezowanie — jedno narzędzie skrawa toczoną powierzchnię, a drugie narzędzie frezuje element krzyżowy w innym miejscu tej samej części jednocześnie. Programowanie tych nakładających się operacji wymaga od sterownika zarządzania potencjalnymi zakłóceniami pomiędzy narzędziami i oprawkami narzędziowymi we wspólnej strefie roboczej, co nowoczesne sterowanie rozwiązuje poprzez monitorowanie unikania kolizji w czasie rzeczywistym przy użyciu modelu maszyny 3D. Po prawidłowym zaprogramowaniu jednoczesne operacje mogą skrócić czas cyklu skomplikowanych części o 30–50% w porównaniu z operacjami sekwencyjnymi na tej samej maszynie.
Oprogramowanie CAM do programowania tokarsko-frezarskiego
Podczas gdy programowanie konwersacyjne w sterowaniu maszyną jest praktyczne w przypadku prostych części tokarsko-frezarskich z niewielką liczbą operacji napędzanych narzędzi, złożone części z wieloma funkcjami frezowania, złożonymi kątami lub wymaganiami dotyczącymi konturowania w 5 osiach najlepiej programować przy użyciu dedykowanego oprogramowania CAM z postprocesorami tokarsko-frezarskimi. Pakiety oprogramowania, w tym Mastercam Mill-Turn, Siemens NX CAM, Hypermill i SolidCAM iMachining, zapewniają strategie ścieżki narzędzia specyficzne dla toczenia i frezowania, środowiska symulacji maszyny do sprawdzania kolizji przed uruchomieniem programu na maszynie oraz konfigurowalne postprocesory, które generują kod dopasowany do konkretnego sterowania i konfiguracji maszyny. Inwestycja w odpowiednie narzędzia CAM do programowania tokarsko-frezarskiego szybko się zwraca w przypadku skomplikowanych części, w których błędy w ręcznym programowaniu powodują złom lub wymagają długiego czasu sprawdzania na maszynie.
Oprzyrządowanie, konfiguracja głowicy rewolwerowej i mocowanie robocze dla operacji tokarsko-frezarskich
System narzędziowy w centrum tokarsko-frezarskim musi pomieścić zarówno statyczne narzędzia tokarskie, jak i napędzane narzędzia obrotowe w tej samej głowicy rewolwerowej, z możliwością szybkiej, powtarzalnej wymiany narzędzi i wystarczającą sztywnością, aby wytrzymać siły skrawania zarówno toczenia, jak i frezowania. Standard interfejsu napędzanego narzędzia — VDI lub BMT (Base Mount Tooling) w różnych rozmiarach — określa, jakie napędzane oprawki narzędziowe są kompatybilne z głowicą rewolwerową oraz jaki jest maksymalny moment obrotowy i prędkość napędzanego narzędzia dzięki mechanicznemu układowi napędowemu głowicy rewolwerowej.
Głowice BMT (blokowe głowice montażowe) wykorzystują większą powierzchnię montażową niż głowice VDI, zapewniając większą sztywność operacji frezowania — to znacząca zaleta, gdy częścią programu roboczego jest frezowanie głębokich kieszeni lub ciężkie wycinanie rowków za pomocą frezów walcowo-czołowych o dużej średnicy. Głowice VDI są szerzej znormalizowane i oferują szerszą gamę zgodnych konstrukcji oprawek narzędziowych od wielu producentów, ale mają niższe limity sztywności w przypadku zastosowań związanych z ciężkim frezowaniem. W przypadku warsztatów dokonujących pierwszej inwestycji w tokarsko-frezarskie, przed wyborem modelu maszyny należy sprawdzić zgodność systemu oprawek narzędziowych z istniejącymi zapasami narzędzi tokarskich oraz dostępność opcji oprawek napędzanych dla planowanych operacji frezowania.
Strategie mocowania do obróbki tokarsko-frezarskiej
Mocowanie na środku tokarsko-frezarskim opiera się na tych samych zasadach, co mocowanie na tokarce — przedmiot obrabiany musi być bezpiecznie zamocowany jednocześnie, aby przeciwdziałać zarówno siłom obrotowym (promieniowym), jak i siłom frezowania (osiowym i promieniowym, często ze znaczną składową osiową pochodzącą od frezów walcowo-czołowych). Standardowe uchwyty mechaniczne z 3 i 6 szczękami zapewniają bezpieczne mocowanie w przypadku większości prac z prętem i uchwytem, ale konfiguracja szczęk i skok szczęk muszą uwzględniać wszelkie nieokrągłe cechy lub średnice mocowania wynikające z geometrii części. W przypadku części, w których siły frezowania są szczególnie duże – duże rowki wpustowe, ciężkie frezowanie czołowe – dodatkowy konik lub podtrzymka podtrzymkowa zmniejsza ugięcie i wibracje. Podawanie prętów przez podajnik prętów podłączony do wrzeciona maszyny to standardowa konfiguracja produkcyjna w przypadku komponentów zasilanych prętami w dużych ilościach, umożliwiająca pracę przy wyłączonym oświetleniu lub przy minimalnej obsłudze z automatycznym ładowaniem prętów.
Ocena zwrotu z inwestycji w centrum tokarsko-frezarskie CNC
Centrum tokarsko-frezarskie CNC wiąże się z wyższymi kosztami inwestycyjnymi niż samodzielna tokarka CNC o równoważnej wydajności toczenia — zazwyczaj 1,5–3 razy większa w zależności od konfiguracji, możliwości osi Y, wrzeciona pomocniczego i marki. Uzasadnienie tej premii wymaga zdyscyplinowanej analizy zwrotu z inwestycji, która uwzględnia cały wpływ na produktywność, jakość i koszty ogólne konsolidacji wielu operacji na jednej maszynie.
- Skrócenie czasu konfiguracji: Oblicz bieżący całkowity czas przezbrajania na wszystkich maszynach dla reprezentatywnej części — łącznie z konfiguracją maszyny, konfiguracją uchwytów roboczych, konfiguracją oprzyrządowania i kontrolą pierwszego artykułu. Porównaj to z pojedynczym czasem przezbrajania na środku tokarsko-frezarskim. W przypadku skomplikowanych części wymagających 3–4 przezbrajań możliwe jest skrócenie całkowitego czasu przezbrajania o 60–75%, co bezpośrednio zmniejsza koszt na część w seriach o małej i średniej wielkości.
- Oszczędność czasu cyklu: Oblicz czas nie związany z cięciem, jaki aktualnie spędzasz na przenoszeniu części między maszynami, ładowaniu i rozładowywaniu każdej maszyny oraz oczekiwaniu w kolejce między operacjami. Ten czas międzyoperacyjny jest często 2–5 razy dłuższy niż rzeczywisty czas skrawania skomplikowanych części w ruchliwym środowisku warsztatowym i zanika prawie całkowicie w przypadku konsolidacji tokarsko-frezarskiej.
- Redukcja powierzchni i liczby maszyn: Pojedyncze centrum tokarsko-frezarskie zastępujące dwie lub trzy maszyny zwalnia znaczną powierzchnię, zmniejsza liczbę obrabiarek wymagających umów konserwacyjnych i zapasów części zamiennych, a także zmniejsza liczbę operatorów maszyn potrzebnych na zmianę.
- Poprawa jakości i kosztów złomu: Mniej punktów odniesienia i konfiguracji oznacza mniej możliwości nakładania się tolerancji. Określ ilościowo bieżący poziom braków wynikający z przesunięcia punktu odniesienia między operacjami i zastosuj oczekiwaną poprawę – zazwyczaj 30–60% zmniejszenie liczby odrzutów związanych z przesunięciem punktu odniesienia – do modelu ROI.
- Redukcja zapasów w toku: Części oczekujące na przemieszczanie się między maszynami reprezentują kapitał uwięziony w zapasach PWT. Wyeliminowanie kolejek między maszynami zmniejsza WIP, poprawia przepływ środków pieniężnych i skraca podane czasy realizacji — co stanowi przewagę konkurencyjną w środowiskach o dużej różnorodności warsztatów i obróbki kontraktowej.
Okresy zwrotu wynoszące 18–36 miesięcy są typowe dla dobrze dopasowanych inwestycji tokarsko-frezarskich w warsztaty i operacje obróbki kontraktowej ze znacznym udziałem skomplikowanych części obrotowych. W przypadku dedykowanych gniazd produkcyjnych obsługujących duże rodziny złożonych części z zademonstrowanymi sekwencjami obejmującymi wiele ustawień, zwrot kosztów może być krótszy. Największe zwroty z inwestycji łączą przejrzystą rodzinę części z udokumentowanym, bieżącym procesem obejmującym wiele ustawień, wysoki wskaźnik braków wynikający z przesunięcia punktu odniesienia oraz bazę klientów, która nagradza skrócenie czasu realizacji zamówienia zwiększoną wielkością zamówień – a tym wszystkim może zająć się bezpośrednio odpowiednio określone centrum tokarsko-frezarskie CNC.
English
